Θάλασσα μου τ άγκαλια σου
κάμνουσην το φεγγάρι
ναν ούλλα τ ακρογιάλλια σου
του έρωτα φανάρι.
τζιαι γιώ σαν συλλοϊζουμε
τα δροσερά της σιείλι
μες την καρκιάν γινήσκουμε
πυρούμενο καντύλι
σπάζει το κύμαν στον γκρεμό
αφρίζει στ' ακρογιάλι
για τον δικό σου τον καμό
αγάπη μου μεγάλη
θάλασσα μου τ αγκαλιά σου
του έρωτα εν σύμπαν
μαγεύκουσην τα νάζια σου
νάμε για σένα θύμαν
τζί όσα τζι' αν πω χαλάλι σου
εις η δροσιά του κόσμου
οι ομορκιές τα κάλλη σου
εν της ψυσιής το φως μου.
Α. Κουμπάρου , ✍️🇨🇾
8/1/2022
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου